Heal with time

People come, people go
Someone sticks to the fore
You feel you have found a friend for life
Someone always on your side
Until you realize you were wrong

No matter how hard you try
What you try for never works
It's all destiny; part of the game
Hard to believe, but nothing insane
It heals with time
As you get used to the time
Spent away, spent alone
Spent in a clutter of darkness galore

Miles from Home @ Home

Chapter - Green Tea

It was a cloudy and dull October morning. Preparations were at peak in the house. I was poked persistently, until I finally gave in and woke up at 6:15. All the rooms were brightly lit as if it were going to be night in a while. Women in the house were busy making hot and sweet savories – Putharekulu (thin wafer type sweet savory), Bobbatlu (sweet parathas)and Jantikalu (Khara) and men were busy discussing something very important! I was given a tumbler full of Harlicks (that’s Horlicks, by the way) because it is supposed to be good for growing children. I wondered if I really was one at 24!

Life in a village is so different and amusing that you just cannot afford to miss a chance that takes you there. I visited my grandparents after nearly fifteen years. The last time I saw them was on my eighth birthday, the day before we had left for Canada. ........

పెద్దోళ్ళు - గట్టోళ్ళు

మనం ఎప్పుడూ పెద్దవాళ్ళని, ముసలి వాళ్ళని చాదస్తపరులు అనుకుంటూ ఉంటాం. వాళ్ళని విసుక్కునే, తిట్టుకునే సందర్భాలూ ఉంటూనే ఉంటాయి. కానీ, వాళ్ళ మాటల్లో ఒక రకమైన వినోదం ఉంటుంది. వినోదం అంటే ఇక్కడ మీరు మరొకలాగా భావించొద్దు. ఆ చాదస్తం లో వ్యంగ్యం, అమాయకత్వం, కోపం, అసహనం లాంటివి సమపాళ్ళలో ఇమిడి ఉంటాయి. వారి మాటలు అప్పుడప్పుడూ చాలా సరదాగా, నవ్వు తెప్పించేవిగా, పలు సందర్భాల్లో ఎంతో చమత్కారంగా కూడా ఉంటాయి. దీనినే ఆంగ్లం లో Pun అంటారు.

ఋతువులు ఆరు అని మనకి తెలుసు. కానీ ఈ మధ్యనే కొత్త ఋతువు ఒకటి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా వాడుకలోకి వచ్చింది- ఐపిఎల్ ఋతువు - అదేనండీ, క్రికెట్. చాలామంది పెద్దవాళ్ళకి క్రికెట్ అంటే అస్సలు గిట్టదు. మా తాతగారు, కీ.శే. శ్రీ దశిక భాస్కర రామ్మూర్తిగారు ఇలాంటి కోవకు చెందిన వారు. ఆయన పైకి ఎంత గంభీరంగా కనిపించేవారో అంత సరదా మనిషి. టీ.వీ. లో క్రికెట్ మ్యాచ్ నడుస్తున్నంతసేపూ ఎదో ఒకటి అంటూనే వుండేవారు.

ఒక సారి మన భారత జట్టు వేరే దేశంతో ఆడుతోంది. మన బౌలింగ్ లో వాళ్ళ సారథి సిక్స్ కొట్టాడు. అప్పుడు మా తాతగారు, "ఛి ఛి, ఏవిటా బంతి? లడ్డూ తీసుకెళ్ళి చేతికిచ్చినట్టు ఇచ్చాడు." అని వ్యాఖ్యానించారు. ఆ మరుసటి ఓవర్ లో ఒక ప్రముఖ ఆల్ రౌండర్ క్యాచ్ వదిలేసినప్పుడు, "గుడ్డి వెధవ లాగా ఆ నల్ల కళ్ళద్దాలూ వాడూ!" అని అన్నారు. ఇలా అలోచిస్తుంటే మరొక సరదా సంఘటన గుర్తుకొస్తోంది.

ప్రముఖ ఆలయాల్లో పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో మీకు ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కర్లేదు. ఇటునుండి ఇలా దర్శనానికి వెళ్ళామో లేదో, అటునుండి అలా బయటకి లాగేస్తూంటారు. ఒకసారి మేము స్వామి వారి దర్శనం కోసం యాదగిరిగుట్ట వెళ్ళాము. వేసవి సెలవలు కావడంతో చాలా రద్దీగా ఉంది. గంటకు పైనే క్యూలో నిలబడి గర్భ గుడి లోనికి ప్రవేశించాము. షరా మామూలే అన్నట్టు, అక్కడ కూడా కొంతమంది భక్తులని బయటకి లాగడం, తొయ్యడం చేస్తున్నారు. దండం పెట్టుకుంటున్న మా తాతగారిని ఒక వ్యక్తి, "ఎంతసేపండీ? వెళ్ళండి వెళ్ళండి!” అన్నాడు. దానికి జవాబుగా ఆయన “ఏవిటయ్యా, దండంపెట్టుకుందామని విగ్రహంకేసి చూసినప్పుడల్లా మొహం తిప్పేస్తుంటే ఎలా?" అంటూ చమత్కరించారు.

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఇంకెన్నో! మనం అనుకుంటాము కానీ ముసలివాళ్ళు మాటలు ఎంత కఠినంగా పలికినా అందులో ఆప్యాయత, ప్రేమ మాత్రం లేకుండా పోవు. మరి ఈ సారి వాళ్ళని విసుక్కునే ముందు ఒకటికి రెండు సార్లు ఆలోచిస్తారుగా?

This essay was published in an Australian based Telugu magazine in May 2009

My Book

I have seriously thought of taking the plunge and writing a book. This post will tell you what I am talking about. After a lot of brainstorming on what to write on, I finally decided that I would write about myself, my life (not that people are dying to read about me). 'Until I turned 21' is what the book will be called. It will include some fiction as well to make it more interesting and engaging for the readers. I have already written a few paragraphs. Now, let's see how long it will take for it to hit the stands, considering the speed of my work and other committments. :D

I have taken up writing full-time, almost like a second career, and who knows I might just end up making it my bread-and-butter very soon. I now write for a couple of magazines. Oh... you are already appreciating it, thanks a lot! :D

Writing effects

Writing has always been an important tool for us to comunicate, and will always remain one. Recently, I heard a very good explanation on the effects of not writing well.

There's a panda living in the colder regions. It gets bored of a routine and isolated life and migrates to a densely populated place- inhabited by humans. It comes across a bar and asks the bar man for a drink. The bar man welcomes it and gives it more than what it asks for. After eating and drinking whole-heartedly, the panda thanks the bar man. Then, it takes the gun from the security guy, shoots the bar man and leaves smiling. The security guy runs behind the panda and asks it as to why it shot the bar man inspite of being treated well by him. The panda says, "Go look up the dictionary."

The security fellow finds the meaning of panda in dictionary and it reads, "Panda- Eats, shoots and leaves."

There lies the whole mistake- just that one comma. It should have been 'Eats shoots and leaves'. This makes clear the importance of writing properly.